Mijn licht, mijn leven…

Wat fijn dat jullie hier allemaal zijn op de uitvaart van Sonja. Dat doet me nu al heel goed.

Het is moeilijk om mijn gevoelens onder woorden te brengen, maar ik zal mijn best doen om jullie te vertellen wat Sonja voor mij betekende. Ze was een zachtmoedige en liefhebbende vrouw met een prachtig karakter. Ze was bereidwillig en liefdevol voor iedereen die haar pad kruiste. Ze was mijn maatje, mijn enige ware liefde.

Toen we 15 jaar geleden trouwde, spraken we uit dat dit zou zijn ‘tot de dood ons scheidt’. Op dat moment meende ik dat, maar had ik me eerlijk gezegd niet gerealiseerd dat dit zo snel al zou gebeuren. Ik dacht dat we veel langer bij elkaar zouden blijven.

Ik wil Sonja bedanken voor alles wat ze voor me is geweest, voor de momenten waarin ze naast me stond en voor de momenten dat ze soms bewust even op afstand bleef. Ook in deze donkere maanden bleef ze altijd positief en bleef ze zeggen dat het leven te mooi is om je voortdurend zorgen te maken. Ze bleef herhalen dat alles goed kwam, ook al geloofde we daar eigenlijk niet meer in…

Sonja was een opmerkelijke zus en dochter. Haar jongere broer Bart en haar moeder Dien zijn hier vandaag bij ons. Ik wil hierbij graag laten weten hoeveel Sonja van jullie hield. Ze sprak de hele tijd over jullie en ik weet zeker dat jullie dat ook zo gevoeld hebben. Bart, je was haar enige broer, en ze hield van je met haar hele hart. Ik kan uren vullen met de vele verhalen die ze vertelde over hoe jullie samen opgroeiden. Ze vertelde hoe opgewonden jullie waren als jullie je aan het voorbereiden waren voor zomerkamp. Of de jaren dat jullie qua afstand ver van elkaar zaten, maar toch bijna dagelijks contact hadden. Een kort gesprekje, een sms’je. Even laten weten dat jullie aan elkaar dachten. Zelf ben ik enig kind en ik heb dat altijd heel bijzonder gevonden.

Mam, Sonja heeft zielsveel van u gehouden. Ze was niet zo’n geweldige kok en het liefst wilde ze dat je er altijd was als ze aan het koken was. Ik weet dat je veel adviezen hebt gegeven en zo gewerkt hebt aan haar culinaire kunsten. Maar veel belangrijker zijn natuurlijk de adviezen op andere terreinen. Veel keuzes heeft ze in overleg met jou gemaakt en toe Sonja en ik elkaar leerden kennen was er eigenlijk niets belangrijker dan wat jij van mij vond… Gelukkig is dat allemaal goed afgelopen en hebben ook wij een mooie vriendschap ontwikkeld samen.

Ik heb geen spijt over ook maar iets dat Sonja en ik samen hebben gedaan. Als ik het allemaal over kon doen zou ik niets veranderen. Misschien ook niet het feit dat ze ziek werd en we haar de laatste maanden van haar leven zo achteruit zagen gaan. Het heeft onze relatie enorm versterkt. Mijn lieve en prachtige vrouw, ik hou van je. Je was mijn mijn engel, mijn prinses en mijn licht. Nu je er niet meer bent, zal ik onze herinneringen bewaren en proberen mijn leven weer wat op de rit te krijgen. Ik weet zeker dat jij dat zo gewild zou hebben. Maar wat er ook gebeurt, ik koester je voor altijd. Dankjewel, lieve Sonja.